Tags:    

In dit artikel vertel ik je meer over hoe de diagnose burn-out kwam. Voor mij is het goed om deze dingen van me af te typen, het geeft een stukje rust. In de artikelen hierna zal ik meer vertellen over mijn coaching, valkuilen, tips en andere dingen die jou of wellicht iemand de je kent zouden kunnen helpen. Heb je vragen? Stel ze me gerust!


3 Februari 2016 is de dag dat de man met de hamer langskwam. Letterlijk.. alsof al het leven zo uit m’n lichaam werd geslagen. Van de één op de andere dag kon ik letterlijk niks meer. Het enige wat ik voelde was pijn (lichamelijk en emotioneel) en ik kon alleen nog maar slapen en huilen.

Het begon de donderdag op het werk, ik voelde me intens slecht en had veel pijn. Vrijdag bleef ik dan ook ziek thuis, ondertussen had ik er een nieuw pijntje bij en ik belde de dokter. “Nee” zei de assistente “U hoeft nog niet te komen, pas als het maandag nog niet over is” . Dus ik kroop weer terug in bed en sliep heel de dag. Zondag werd het erger en ik belde de huisartsenpost. Na mijn klachten en symptomen te hebben verteld moest ik meteen naar het ziekenhuis komen. Ik was opgelucht omdat ik het gevoel had dat er eindelijk geluisterd werd, maar ondertussen maakte ik me ook wel grote zorgen. Ik werd zorgvuldig onderzocht want de klachten klonken toch echt naar hartproblemen. Na 4 uur in het ziekenhuis (en vele onderzoeken waaronder een hartfilmpje en bloedonderzoek) bleek er niks lichamelijk mis te zijn.

Maar ik was niet gerustgesteld, ik voelde me slecht en herkende mijn lichaam en mezelf niet meer. Het enige wat ik de hele tijd kon denken is  “dit ben ik niet”. Dus op maandag dan toch naar de dokter, zij stuurde me naar huis met de griep (wat ik nog steeds onbegrijpelijk vind). 2 dagen later naar een andere dokter en ik kreeg weer verschillende onderzoeken omdat zij ook zag dat er iets goed mis was. Maar weer: alle onderzoeken gaven aan dat alles goed was.

Toen werd voorzichtig over overspannenheid/burn-out gepraat. Maar ik dacht nog, nee joh.. ik heb het de laatste tijd weer wat rustiger aan gedaan en ik heb geen burn-out! Ik wist echt 100% zeker dat er lichamelijk iets verkeerd zat. Maar toch, na vele andere tests, gesprekken met een coach en er meer over te lezen op internet; inderdaad! Goh.. daar zit je dan met je burn-out.

Vooral de emoties herkende ik.. Ik kon namelijk vanaf 3 februari echt alleen nog maar huilen.. ik voelde me zo intens slecht.
Daarnaast lag ik dagen op de bank te slapen, kon ik me nergens meer op concentreren, had ik continu overal pijn, was echt alles me teveel, kon ik geen auto meer rijden, niet meer koken en zo kan ik nog tijden doorgaan. Want ik heb echt veel lichamelijke klachten gehad.

Maar op het moment dat duidelijk werd dat het een burn-out was, gaf dat wel een bepaalde rust. Nu kon ik daaraan werken en onderzoeken hoe en wat en vooral waarom. De conclusie kwam al snel; Mijn lichaam schreeuwde al tijden om rust, maar ik hoorde het niet. Ik was namelijk te druk met andere dingen.

Want als ik erop terugkijk had ik al langer symptomen, pijntjes, kwaaltjes die ik negeerde of waarvan ik dacht dat iedereen ze wel eens had. Die pijntjes werden wel meer maar op een gegeven moment wist ik eigenlijk niet beter, dat hoorde voor mijn gevoel gewoon bij mij.
In november ging ik met mijn man op vakantie en ik zei “als ik nu niet snel wat rust pak, dan val ik straks om”, dat was eigenlijk toch al een onwijs groot teken op de wand?! Ik heb tijdens die vakantie ongelofelijk veel geslapen, zoveel dat het mijn man zelfs opviel. Maar we deden het af met; het is een drukke tijd geweest en je zal het wel nodig hebben.
Bij terugkomst ben ik het wel iets rustiger gaan doen.. ik veranderde de tijden dat ik aan mijn eigen websites werkte. Maar minder werd het niet.. Ik had dus een fulltime baan, mijn eigen website, een website met mijn moeder (waarvoor we een kookboek en E-book in 4 maanden maakten)  én daarnaast wilde ik ook nog koken, boodschappen doen, het huis schoonhouden en leuke dingen doen met mijn man/vrienden/familie.

Ondertussen werden de pijntjes die ik kreeg erger en erger en ik merkte dat ik in de avond als ik wilde gaan slapen meer ging piekeren. Daarbij kreeg ik toen ook al af en toe last van hyperventilatie (wat bij mij vooral resulteert en een snelle hartslag). Op dat moment ben ik gestopt met roken, want ik dacht dat het daaraan lag.
Maar het werd niet minder, alleen maar erger.. toen begon ik namelijk ook erg vaak duizelig te worden. Maar ik dacht dan weer dat het door het stoppen met roken kwam.

Tot begin februari…

 

    6 reacties

  • Jeanine 7 juli 2017 Beantwoord

    Heel herkenbaar. De pijn, het ongeloof. En dan volgt de acceptatie, ook zo’n leuke. Inmiddels ben ik ruim 1 jaar verder, ik ben er nog steeds niet, wel op de goede weg. Sleutelwoord = tijd..

    Heel veel succes. En fijn dat je er over blogt.
    Groetjes Jeanine.

    • Simone 7 juli 2017 Beantwoord

      Ja die acceptatie vond ik ook heel erg moeilijk!
      Fijn dat het wel al beter gaat! Ik denk inderdaad dat het veel tijd nodig heeft. Als we er maar van leren dan komt het goed 🙂

  • Dagmar 7 juli 2017 Beantwoord

    Herkenbaar! Knap en fijn dat je dit deelt.

  • cocx m.j.kunen 7 juli 2017 Beantwoord

    Kippenvel, of ik het geschreven heb. Heel herkenbaar, ik was de pineut 6 jaar geleden, maar ik moet oppassen want de verschijnselen blijven. IK was erg druk met mijn kookschool, koken bij families en mijn leeftijd was hoog. Ben gestopt met mijn 78 jaar. Rustig aangedaan maar was wennen en erg moeilijk. Ben een klein jaar geleden vertrokken naar Andalucia, Ben druk de Spaanse keuken (de nieuwe) te leren kennen in samenwerking met diverse goede koks in mijn omgeving, wisselen veel uit, en aan het speuren leuke invullingen te zoeken voor mijn dagen hier. Ben geweldig goed mooi huis aan de kust met fruitbomen en ben eind dit jaar 84 jaar. Hoop nog veel van je te mogen lezen.

    • Simone 7 juli 2017 Beantwoord

      Ja ik denk dat nu het eenmaal gebeurd is we zeker op moeten blijven letten. En het opeens rustig aan “moeten” doen is ook heel raar!
      Het klinkt alsof je nu echt op een geweldige mooie plek bent! Dat zal zeker meewerken aan het geluksgevoel. Geniet!

  • […] het vorige artikel schreef ik over hoe ik de diagnose burn-out kreeg. Maar wat gebeurde […]

wat denk je?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • Deze overheerlijke pastasalade met kip, groene asperges en (zelfgemaakte) pesto is perfect op de warmere dagen die er nu weer aankomen 🙌.
Directe link naar recept in bio.
  • Tag de grootste twix fan!! 🙌 😍 ❤️Deze Twix cake staat al een tijdje op de website en blijft grote favoriet. Met maar 4 ingrediënten 🙌.
Directe link naar recept in m'n bio.
  • Dit 👆dames en heren is echt hemels! Oosterse zalm met een frisse salade; om je vingers bij af te likken 🙌❤️. Een receptje dat ik ontwikkelde voor paleo.nl.
Zie stories voor de link!
  • Oh my.. het recept voor dé lekkerste cake met aardbeien staat nu online!! 🍓geloof mij: die wil je zo snel mogelijk een keer maken 🙌.
Link naar het recept in m'n bio!
  • The 🥑 struggle is real! 😂
  • Met maar 3 ingrediënten (ok en peper & zout) zet je deze aubergine lasagne op tafel. Heerlijk als bijgerecht!
🍆 1 op de 10 Nederlanders eet wel eens aubergine... laten we daar wat aan veranderen!
Recept staat op m'n website 🙌
  • Vorige week dronk ik een overheerlijke guilty koffie met stroopwafel bij @theoatmealbar 😍. Je leest (en ziet) nu meer over deze hotspot in Eindhoven op m'n website!
Directe link naar artikel in bio & stories 🙌
  • Vorige week na een lang wel/niet spelletje in m'n hoofd tóch maar een donut gekocht. 🍩 Neem ik een hap... blijkt ie gevuld te zijn met een rare crème 🤦‍♀️ YUCK! Haha dus bij twijfel niet altijd doen!