Tags:    

In dit artikel vertel ik je meer over hoe de diagnose burn-out kwam. Voor mij is het goed om deze dingen van me af te typen, het geeft een stukje rust. In de artikelen hierna zal ik meer vertellen over mijn coaching, valkuilen, tips en andere dingen die jou of wellicht iemand de je kent zouden kunnen helpen. Heb je vragen? Stel ze me gerust!


3 Februari 2016 is de dag dat de man met de hamer langskwam. Letterlijk.. alsof al het leven zo uit m’n lichaam werd geslagen. Van de één op de andere dag kon ik letterlijk niks meer. Het enige wat ik voelde was pijn (lichamelijk en emotioneel) en ik kon alleen nog maar slapen en huilen.

Het begon de donderdag op het werk, ik voelde me intens slecht en had veel pijn. Vrijdag bleef ik dan ook ziek thuis, ondertussen had ik er een nieuw pijntje bij en ik belde de dokter. “Nee” zei de assistente “U hoeft nog niet te komen, pas als het maandag nog niet over is” . Dus ik kroop weer terug in bed en sliep heel de dag. Zondag werd het erger en ik belde de huisartsenpost. Na mijn klachten en symptomen te hebben verteld moest ik meteen naar het ziekenhuis komen. Ik was opgelucht omdat ik het gevoel had dat er eindelijk geluisterd werd, maar ondertussen maakte ik me ook wel grote zorgen. Ik werd zorgvuldig onderzocht want de klachten klonken toch echt naar hartproblemen. Na 4 uur in het ziekenhuis (en vele onderzoeken waaronder een hartfilmpje en bloedonderzoek) bleek er niks lichamelijk mis te zijn.

Maar ik was niet gerustgesteld, ik voelde me slecht en herkende mijn lichaam en mezelf niet meer. Het enige wat ik de hele tijd kon denken is  “dit ben ik niet”. Dus op maandag dan toch naar de dokter, zij stuurde me naar huis met de griep (wat ik nog steeds onbegrijpelijk vind). 2 dagen later naar een andere dokter en ik kreeg weer verschillende onderzoeken omdat zij ook zag dat er iets goed mis was. Maar weer: alle onderzoeken gaven aan dat alles goed was.

Toen werd voorzichtig over overspannenheid/burn-out gepraat. Maar ik dacht nog, nee joh.. ik heb het de laatste tijd weer wat rustiger aan gedaan en ik heb geen burn-out! Ik wist echt 100% zeker dat er lichamelijk iets verkeerd zat. Maar toch, na vele andere tests, gesprekken met een coach en er meer over te lezen op internet; inderdaad! Goh.. daar zit je dan met je burn-out.

Vooral de emoties herkende ik.. Ik kon namelijk vanaf 3 februari echt alleen nog maar huilen.. ik voelde me zo intens slecht.
Daarnaast lag ik dagen op de bank te slapen, kon ik me nergens meer op concentreren, had ik continu overal pijn, was echt alles me teveel, kon ik geen auto meer rijden, niet meer koken en zo kan ik nog tijden doorgaan. Want ik heb echt veel lichamelijke klachten gehad.

Maar op het moment dat duidelijk werd dat het een burn-out was, gaf dat wel een bepaalde rust. Nu kon ik daaraan werken en onderzoeken hoe en wat en vooral waarom. De conclusie kwam al snel; Mijn lichaam schreeuwde al tijden om rust, maar ik hoorde het niet. Ik was namelijk te druk met andere dingen.

Want als ik erop terugkijk had ik al langer symptomen, pijntjes, kwaaltjes die ik negeerde of waarvan ik dacht dat iedereen ze wel eens had. Die pijntjes werden wel meer maar op een gegeven moment wist ik eigenlijk niet beter, dat hoorde voor mijn gevoel gewoon bij mij.
In november ging ik met mijn man op vakantie en ik zei “als ik nu niet snel wat rust pak, dan val ik straks om”, dat was eigenlijk toch al een onwijs groot teken op de wand?! Ik heb tijdens die vakantie ongelofelijk veel geslapen, zoveel dat het mijn man zelfs opviel. Maar we deden het af met; het is een drukke tijd geweest en je zal het wel nodig hebben.
Bij terugkomst ben ik het wel iets rustiger gaan doen.. ik veranderde de tijden dat ik aan mijn eigen websites werkte. Maar minder werd het niet.. Ik had dus een fulltime baan, mijn eigen website, een website met mijn moeder (waarvoor we een kookboek en E-book in 4 maanden maakten)  én daarnaast wilde ik ook nog koken, boodschappen doen, het huis schoonhouden en leuke dingen doen met mijn man/vrienden/familie.

Ondertussen werden de pijntjes die ik kreeg erger en erger en ik merkte dat ik in de avond als ik wilde gaan slapen meer ging piekeren. Daarbij kreeg ik toen ook al af en toe last van hyperventilatie (wat bij mij vooral resulteert en een snelle hartslag). Op dat moment ben ik gestopt met roken, want ik dacht dat het daaraan lag.
Maar het werd niet minder, alleen maar erger.. toen begon ik namelijk ook erg vaak duizelig te worden. Maar ik dacht dan weer dat het door het stoppen met roken kwam.

Tot begin februari…

 

    5 reacties

  • Jeanine 7 juli 2017 Beantwoord

    Heel herkenbaar. De pijn, het ongeloof. En dan volgt de acceptatie, ook zo’n leuke. Inmiddels ben ik ruim 1 jaar verder, ik ben er nog steeds niet, wel op de goede weg. Sleutelwoord = tijd..

    Heel veel succes. En fijn dat je er over blogt.
    Groetjes Jeanine.

    • Simone 7 juli 2017 Beantwoord

      Ja die acceptatie vond ik ook heel erg moeilijk!
      Fijn dat het wel al beter gaat! Ik denk inderdaad dat het veel tijd nodig heeft. Als we er maar van leren dan komt het goed 🙂

  • Dagmar 7 juli 2017 Beantwoord

    Herkenbaar! Knap en fijn dat je dit deelt.

  • cocx m.j.kunen 7 juli 2017 Beantwoord

    Kippenvel, of ik het geschreven heb. Heel herkenbaar, ik was de pineut 6 jaar geleden, maar ik moet oppassen want de verschijnselen blijven. IK was erg druk met mijn kookschool, koken bij families en mijn leeftijd was hoog. Ben gestopt met mijn 78 jaar. Rustig aangedaan maar was wennen en erg moeilijk. Ben een klein jaar geleden vertrokken naar Andalucia, Ben druk de Spaanse keuken (de nieuwe) te leren kennen in samenwerking met diverse goede koks in mijn omgeving, wisselen veel uit, en aan het speuren leuke invullingen te zoeken voor mijn dagen hier. Ben geweldig goed mooi huis aan de kust met fruitbomen en ben eind dit jaar 84 jaar. Hoop nog veel van je te mogen lezen.

    • Simone 7 juli 2017 Beantwoord

      Ja ik denk dat nu het eenmaal gebeurd is we zeker op moeten blijven letten. En het opeens rustig aan “moeten” doen is ook heel raar!
      Het klinkt alsof je nu echt op een geweldige mooie plek bent! Dat zal zeker meewerken aan het geluksgevoel. Geniet!

wat denk je?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • De lekkerste chocolate chip cookies 🍪 staan nu online! Knapperig vanbuiten, chewy vanbinnen én met suiker 😉.
De directe link naar het recept staat in mijn bio.
  • De laatste tijd pak ik steeds vaker een moment voor mezelf waarin ik probeer te bedenken wat ik nu écht wil. Door mijn burn-out ben ik echt anders gaan denken over hoe, wat en vooral waarom?
Door mijn burn-out raak ik straks ook mijn baan kwijt, want ja: tijdelijk contract. Of ik dat erg vind daar ben ik nog niet helemaal over uit. Het kan zomaar het begin van een nieuw hoofdstuk betekenen! ❤️
  • Weet je nog niet wat je vanavond gaat eten? Dan is dit paleo maaltje een aanrader; broccolirijst met "sate"saus en wokgroenten. De satésaus maken we niet met pinda's natuurlijk 😉. Daarbij bestaat deze maaltijd voor 80% uit groenten!
De directe link naar het recept staat in mijn bio.
  • Met slechts 5 ingrediënten zet je deze overheerlijke bokkenpootjes ijstaart op tafel! Een favoriet bij velen 😍❤️.
Het recept wordt de laatste tijd weer veel bekeken op de website! De directe link in mijn bio 🙌
  • Mijn ontbijt van vandaag bestaat uit zoete kersen en watermeloen. De rest van het fruit is helaas nog niet helemaal rijp, dus doet (voor nu) dienst als decoratie 😋
  • Bowls zijn hot! Pokébowls, smoothiebowls, tegenwoordig gaat alles in een kom. @wonderlicious_nl  schreef een review en het staat nu online! Zie de link in mijn bio.
  • Vanmiddag even de stad in geweest, om de drukte te trotseren had ik wel even wat comfortfood in de zin van nachos nodig 😉 (van Taco Bell)
  • Weer onwijs blij met deze mooie bos bloemen! 😍🌷🌸🌺🌻🌼💐 ik heb mezelf een @bloomonnl abonnementje gegeven en nog steeds onwijs blij mee.
In mijn stories een close-up van de bloemen en een link voor een gratis vaas (en een gratis bosje bloemen voor mij 😇)